Psikiyatrik ilaç önerildiğinde pek çok kişi önce tedavinin kendisinden değil, çevrenin ne düşüneceğinden korkar. “Zayıf görünürüm”, “bağımlı olurum”, “deli derler” gibi düşünceler kararı erteletebilir. Bu korku yaygındır ve çoğu zaman bilgi eksikliğinden ve toplumda dolaşan yanlış inanışlardan beslenir. Aşağıda bu korkuyu anlamanıza ve onunla baş etmenize yardımcı olacak adımları bulabilirsiniz.
Bu konuda destek almak isterseniz psikolog Ankara sayfamızdan bilgi alabilirsiniz.
Korkunun Kaynağını Tanımak
Önce tam olarak neden korktuğunuzu netleştirin. Bir kâğıda yazmak işe yarar: Başkalarının yargılaması mı, ilacın kişiliğinizi değiştireceği düşüncesi mi, yoksa ömür boyu kullanma kaygısı mı? Her biri farklı bir yanıt gerektirir. Kendi içimizde taşıdığımız damga da vardır; yani ilaç kullanmayı yetersizlik olarak görmek. Oysa depresyon, anksiyete veya bipolar bozukluk gibi durumlar iradeyle ilgili değil, beyin kimyası, yaşam koşulları ve genetik gibi birçok etkenin birleşimiyle ilgilidir. Tansiyon ya da şeker hastalığı için ilaç kullanmayı yadırgamayız; ruh sağlığı için de aynı mantık geçerlidir.
Doktorunuzla Açık Konuşmak
Endişelerinizi psikiyatristinizle paylaşmak tedavinin parçasıdır. İlacın ne işe yaradığını, ne kadar sürede etki göstermesinin beklendiğini, olası yan etkileri ve ne zaman gözden geçirileceğini sorun. Birçok ilacın bağımlılık yapmadığını, bırakma işleminin ise doktor kontrolünde yavaş yapılması gerektiğini öğrenmek korkuyu azaltabilir. İlacı kişiliğinizi silen bir şey olarak değil, belirtileri hafifleterek kendiniz gibi hissetmenize alan açan bir araç olarak düşünmek faydalıdır. Terapi ile birlikte yürütülen tedavilerde ilaç ihtiyacı zamanla yeniden değerlendirilir. Kendi başınıza doz değiştirmeyin ya da bırakmayın.
Süreci birlikte planlamak için Ankara psikolog sayfamızı inceleyebilirsiniz.
Çevrenizle Sınır ve Anlatım Belirlemek
Tedaviniz özel bir sağlık bilgisidir; kime, ne kadar anlatacağınıza siz karar verirsiniz. Güvendiğiniz bir iki kişiyle başlamak yeterlidir. Kısa ve net bir cümle işinizi kolaylaştırır: “Doktorum bir süre ilaç önerdi, bu benim için doğru bir adım.” Olumsuz yorumlarla karşılaşırsanız savunma yapmak zorunda değilsiniz; “Bu konuda doktorumla çalışıyorum” demek konuyu kapatabilir. Aynı süreçten geçen insanların deneyimlerini dinlemek için destek gruplarına ya da güvenilir sağlık kuruluşlarının hazırladığı kaynaklara bakabilirsiniz. Yalnız olmadığınızı görmek utanç duygusunu belirgin biçimde azaltır.
Damgalanma korkusu tedaviyi bırakmanız için bir neden değil, üzerinde konuşulması gereken bir konudur. Adım adım ilerleyin, sorularınızı sorun ve destek alın. İyi hissetmek için yardım istemek, kendinize gösterebileceğiniz en sağlıklı sorumluluktur.
Benzer bir konu için: Sınav Sonrası Beklenmedik Sonuçla Baş Etmek İçin Rehber